Cylch Bywyd yr Iddewon
Mae syniad Iddewig bod pob bod dynol wedi’i greu ‘ B’tzelem Elokim ‘ – ‘ar ddelw Duw’, ac felly mae pob bod dynol yn arbennig ac yn werthfawr iawn.
Yng nghultur Iddewig, mae bywyd ei hun yn cael ei ystyried yn sanctaidd a dylid ei ddathlu . Bydd hyd yn oed yr Iddewon mwyaf crefyddol yn dweud wrthych fod achub bywydau pobl yn dod cyn cadw kosher‘Suitable’ or ‘fit’ according to Jewish law, often used to describe permitted foods. neu arsylwi’r Saboth.
Mae yna fendithion sy’n diolch i Dduw am ganiatáu inni ddeffro bob bore, gyda’n cyrff yn gweithio i’n cadw’n fyw ac yn gallu mynd ati i’n gweithgareddau dyddiol. Ni chymerir dim yn ganiataol.
Felly, mae’n bwysig iawn nodi dechrau a diwedd bywyd a phob carreg filltir arwyddocaol rhyngddynt, gyda thraddodiadau a defodau sy’n helpu i wneud yr achlysuron yn gofiadwy!
SAIN : “Wrth edrych o gwmpas fy ystafell eistedd, rwy’n cael fy atgoffa o ddigwyddiadau pwysig cylch bywyd fy nheulu sydd i gyd wedi’u nodi yn unol â defod a thraddodiad Iddewig. Mae llun o’n priodas – o dan ganopi awyr agored – ḥuppaA wedding canopy. Sometimes the word refers to the whole marriage ceremony. – wedi’n hamgylchynu gan ein rhieni, perthnasau a ffrindiau.
Cynhaliwyd seremoni Brit Milah ein mab yn yr ystafell hon. Felly hefyd y dathliad Simḥat Bat‘Celebrating a daughter’ – a celebration or meal to celebrate the birth of a daughter i nodi genedigaeth ein merch ychydig flynyddoedd yn ddiweddarach. Dyna pryd y rhoddwyd eu henwau Hebraeg iddynt – a ddewiswyd yn ofalus i anrhydeddu’r rhai nad oeddent gyda ni mwyach. Dyma’r enwau a ddefnyddiwyd yn y synagog ar gyfer Bar MitzvahSon of the commandments – coming of age for boys (at age 13). fy mab a Bat MitzvahDaughter of the commandments – coming of age for girls (age 12 or 13). fy merch.
Yn fwyaf poenus, mae lluniau o fy rhieni, fy rhieni-yng-nghyfraith a fy ngŵr – pob un bellach wedi marw. Fe wnaethon ni eistedd shivaMeaning seven. The seven day mourning period after the death of a close relative. iddyn nhw yma. Bob tro, daeth ymwelwyr dros saith diwrnod yn dod â bwyd ac yn cynnal gwasanaethau gweddi. Fe wnaethon nhw ein helpu i alaru – i chwerthin ac i wylo – wrth i ni rannu ein hatgofion.
Gall manylion y dathliadau a’r cerrig milltir hyn newid, ond mae neges y digwyddiadau cylch bywyd hyn yn aros yr un fath. I mi, maen nhw’n dangos nad unigolion yn unig ydym ni ond ein bod ni’n byw fel rhan o gymuned Iddewig sy’n rhannu ein llawenydd – a’n tristwch. Mae ein digwyddiadau cylch bywyd yn dangos y cysylltiad agos rhwng y presennol a’r gorffennol. Ac mae hynny’n teimlo fel ffordd dda o fyw.”
– Dawn , Llundain
