Mewnfudo o Ddwyrain Ewrop
Daeth y bedwaredd don o fewnfudo Iddewig yn y 1880au . Wedi’i sbarduno gan ryfel a gwrth-Semitiaeth dreisgar yn Ymerodraeth Rwsia , ffodd Iddewon o bob cwr o Wlad Pwyl, Wcráin, Lithwania, a rhannau eraill o Ddwyrain Ewrop o’u gwledydd. Roedd llawer o’r mewnfudwyr yn mynd i America ac yn teithio trwy Brydain i gyrraedd yno, ond arhosodd nifer fawr ac ymgartrefu ym Mhrydain. Yn ogystal â dod o Ddwyrain Ewrop, daeth Iddewon hefyd o Ymerodraeth yr Otomaniaid , sef Twrci, Syria, ac Irac heddiw. Newidiodd hyn y gymuned Iddewig yn radical, gan ei chynyddu i bum gwaith ei maint blaenorol erbyn 1919.
Ymsefydlodd yr Iddewon hyn, ffoaduriaid tlawd yn bennaf, lle’r oedd gwaith neu dai rhad ar gael: yn Nwyrain Llundain, yn y Leylands yn Leeds, Red Bank ym Manceinion, y Gorbals yng Nglasgow, yn ogystal â llawer o gymunedau llai eraill ledled y wlad – llawer ohonynt wedi diflannu mwyach.
Dim ond ar ôl pasio Deddf Estroniaid 1905 – y rheolaeth barhaol gyntaf ar fewnfudo yn hanes Prydain (a ataliodd ‘fewnfudwyr annymunol’ rhag cael mynediad i Brydain, ac a ddiffiniodd pa ffoaduriaid a fyddai’n cael mynediad) a dechrau’r Rhyfel Byd Cyntaf ym 1914 y gwnaeth y don hon o fewnfudo arafu. Fel aelodau cyfartal o gymdeithas Prydain, ymunodd llawer o Iddewon neu cawsant eu gorfodi i wasanaethu’r fyddin yn ystod y Rhyfel Byd Cyntaf.
